براساس منابع تاریخی تجریش در حدود ده هزار سال پیش (طجرشت ) خوانده می شود . تجریش قدیم دارای سه محله بود : 1- محله بالا 2- محله پائین 3- محله قلعه نو – زعفرانیه ، محمدیه ، ناودانک ، جعفرآباد ، رضائیه و کاظمیه محله های حومه تجربش به شمار می رفتند . محله بالای تجریش متشکل از : باغ فردوس ، چهارراه حسابی ، زعفرانیه ، الهیه ، ناودانک ، و محمدیه و محله پایین متشکل از ظهیرالدوله ، سه راه دزاشیب ، سه راه قیطریه ، اسدی و فردوسی می شد . بیش از 30 رشته قنات کوچک و بزرگ در آبادانی تجریش سهم فراوانی داشت و سیراب کننده باغهای فراوان آن بود . تجریش از ابتدای دوره قاجار مورد توجه درباریان و اهالی شهر تهران بوده است . محمد شاه سومین پادشاه قاجار دستور ساخت قصری مجلل به نام محمدیه را در تجریش داد اراضی که قصر محمدیه در آن ساخته شد امروز به باغ فردوس مشهور است . در سمت جنوبی قصر محمدیه حاج میرزا آغاسی ، صدر اعظم محمدشاه نیز کاخی بناکرد که امروز آن ساختمان هنوز پابرجاست و درختان چنار تنومند باغ فردوس یادگاری از آن دوران است ، اما قصر محمدیه به کلی ویران شد و اثری از آن باقی نیست .
میدان تجریش
منبع : نشریه علمی آموزشی شهرنگار ، شماره 42 ، صفحه 55








